Hoe pakken we dat aan?
Er zijn drie hoofdlijnen die de CO2-reductie moet
bewerkstelligen: energiebesparing, duurzame energie en rendementsverbetering.
Deze drie lijnen vormen de 'Trias Energetica' of het 'Drie Stappen Plan'
als manier van denken en handelen, waarbij de volgorde belangrijk is:
- Verspilling bij het gebruik tegengaan, bijvoorbeeld door isolatie
en gedragsverandering.
- Eerst en vooral energie schoon en duurzaam opwekken en gebruiken.
- Als daarna nog energie nodig is pas gebruik maken van fossiele
brandstoffen, maar dan wel schoon verbranden en met een zo hoog mogelijk
conversierendement in energie omzetten.
Die aanpak geldt ook voor de producenten van energie.
Daaruit volgt dat zij ook tot taak hebben verspilling tegen te gaan, zowel
bij zichzelf als bij de klant. Bij de productie is duurzame energie de
eerste keus. Stap drie betekent in de productiesector: centrales waarbij
alles gedaan is aan schone verbranding en technische rendement en waarbij
bovendien de restwarmte, die bij de productie van elektriciteit overblijft,
een nuttige bestemming krijgt. Dat pleit voor meer warmte-kracht toepassingen.
Duurzame energie staat centraal in het proces van ecologische en sociaal-economische
modernisering. Want met duurzame energie kunnen we 10 miljard mensen voeden,
huizen, verwarmen en vervoeren zonder dat het klimaat verandert, zonder
de voorraden fossiele energie uit te putten en zonder het wereldbosareaal
te hoeven aantasten. [2]
De trend naar steeds meer gebruik van elektriciteit ten koste van gas
kan opgelost worden door elektriciteit steeds meer op duurzame wijze
op te wekken. De uitgebreide gasinfrastructuur in Nederland kan in de
toekomst gebruikt worden voor alternatieven voor aardgas, zoals biogas
en mengsels op basis van waterstofgas die rond die tijd wellicht bruikbaar
zullen zijn, ook al lijkt dat nog verdraaid lastig.
We zullen het hele scala aan duurzame energie moeten ontwikkelen om
tot een drastische beperking van de inzet van fossiele grondstoffen
te komen. Dat is de visie die de overheid zou moeten uitdragen. Vanuit
die visie moet een consistente strategie worden ontwikkeld om langdurig
onderzoekers, maar vooral ook ondernemers op dit pad, duurzame energie
verantwoord tot ontwikkeling te laten brengen. Tien procent duurzame
in 2020 is op zichzelf een respectabel percentage. Maar het is niet
ambitieus genoeg om de mondiale ecologische en sociaal-economische problematiek,
die zo nauw verbonden is met energiegebruik, fundamenteel aan te pakken.
[2]
CO2-opslag is de dood in de pot. Het is een typisch voorbeeld van een
tijdelijke maatregel. Shell noemt dat terecht 'vuilopslag'. Duurzame
energie is de sleutel tot duurzaam ondernemen. Als we daarop overgaan
is een belangrijk probleem opgelost. Duurzaam ondernemen is geen kwestie
van moralisme, want dat werkt niet. Fatsoen en beschaving zijn uiteindelijk
vormen van welbegrepen eigenbelang, want het maakt een bedrijf interessant
voor de markt. [2]
[terug] of [vervolg]
|
